سلام
بحث احباط و تکفیر مجال بیشتری می‌طلبد. در نوشته پیشی به اختصار مطلبی عرض شد. در این قسمت توضیح بیشتری داده شده است ولی این هم کافی نیست و بحث مقدمات و فروعات دیگر هم دارد که در فرصت دیگر ان‌شاءالله.
..... با توجه به کاربرد واژگانی که در زمینه تبلور اعمال خوب مشرکان و کفار در آخرت، در آیات مشاهده می‌شود می توان این دریافت را داشت.
در برخی آیات از واژه ی «اضل» استفاده شده است. در آیه ۱ سوره محمد می فرماید: «الذین کفروا و صدوا عن سبیل الله اضل اعمالهم».
در آیه ۱۶ سوره هود به باطل تعبیر می کند و می فرماید: «و باطل ما کانوا یعملون».
در آیه ۲۳ فرقان به «هباء منثورا» تعبیر می کند.
در آیه ۱۸ سوره ابراهیم اعمال خوب آنها را در آخرت به «رماد اشتدت به الریح» تشبیه می کند.
در آیه ۳۹ سوره نور اعمال آنها را به «سراب بقیعه» تشبیه می کند.
در آیه ۱۸ سوره ابراهیم می فرماید: «لایقدرون مما کسبوا علی شیء» و با این تعبیر آن را چیزی دست نیافتنی می‌شناساند. چیزی که استفاده از آن در قدرت و اختیارشان نیست.
با این تعبیرات در مورد عملکرد خوب «کافر» یا «لاادری» خواسته است معنایی را در ذهن خواننده ایجاد کند که خلاصه اش این است که عمل خوبی که بر مبنای ایمان به خدا و آخرت انجام نشده سودمند نیست گرچه در در آن عالم دیده می شود ولی تنها حسرت استفاده از آن برای عامل باقی می‌ماند.
علامه طباطبایی در المیزان ذیل آیه ۲۱۷ بقره بحث مفصلی درباره حبط عمل دارد که خلاصه آن یک جمله است: بالجمله الحبط هو بطلان العمل و سقوطه عن التاثیر.
پرسش دیگه بعد از تصدیق این معنا این است که آیا کسی که عملش حبط شده است از اعمال خوبش به طور مطلق بهره نمی برد یا بعد از تحمل کیفر اعمال بد، ممکن است اعمال خوب وی به درد او بخورد؟
با توجه به اینکه مراد از خلود در آتش نیز احقابی چند است «لابثین فیها احقابا» بعد از گذراندن آن احقاب و اصلاح وضعیت و انتقال به وضعیت دیگر ممکن است به لطف و تفضل الهی همان اعمال خوب هم در بهبود وضعیت بعدی او یا در کاهش عذاب او مؤثر باشند. و الله العالم.

شجاعی

سلام

در ۱۶ آیه قرآن از واژه حبط و مشتقات آن استفاده شده است.
ظاهراً مراد از عمل محبوط اثر عمل است آن‌هم عمل نیک.
به شهادت آیات حبط و آیات مرتبط با آن مانند «فمن يعمل مثقال ذرة خيراً يره» و آیه «فمن خفت موازینه» مفهوم واقعی حبط محو و نابودی آثار اعمال خوب نیست بلکه مراد نوعی حبس و بیفایده بودن یا بلا اثر بودن آن در کنار آثار بد اعمال است. و زمانی که نفس گنه کار سزای اعمال بد خود را دید و پاکسازی شد، آن بخش از اعمال حبط شده به حال او مفید واقع می‌شوند. به این ترتیب عدل الهی مخدوش نمی‌شود.
و الله عالم.
شجاعی