رتبه: Advanced Member
گروه ها: Moderator, Administrators, member
تاریخ عضویت: 1390/03/24
ارسالها: 2,441
تشکرها: 4 بار
29 تشکر دریافتی در 29 ارسال
|
⚔در #جنگ ، به #دشمن پشت نکنید مگر از روی تاکتیک
🔸يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا إِذٰا لَقِيتُمُ اَلَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفاً فَلاٰ تُوَلُّوهُمُ اَلْأَدْبٰارَ «15»
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هرگاه با (لشگركشى و) انبوه كافران برخورد كرديد، به آنان پشت نكنيد و مگريزيد.
وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلاّٰ مُتَحَرِّفاً لِقِتٰالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلىٰ فِئَةٍ فَقَدْ بٰاءَ بِغَضَبٍ مِنَ اَللّٰهِ وَ مَأْوٰاهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ اَلْمَصِيرُ «16» انفال
و جز آنها كه كناره‌گيريشان براى سازوبرگ نبرد مجدّد يا پيوستن به گروه ديگرى از مسلمانان باشد، هركس در روز جنگ پشت به دشمن كند، قطعاً مورد خشم خدا قرار مى‌گيرد و جايگاه او جهنّم است و چه بد سرانجامى است.
❇در اين آيه، براى پشت كردن به دشمن كه حرام است، دو مورد استثنا ذكر شده است: يكى براى جا به جايى تاكتيكى «مُتَحَرِّفاً» دوم براى پيوستن به گروه ديگرى از مسلمانان و حمله‌ى دسته‌جمعى «مُتَحَيِّزاً».
👈البتّه در بعضى تفاسير، موارد ديگرى هم ذكر شده است، مانند فرار براى اطلاع‌رسانى به مسلمانان، يا براى حفظ سنگر مهم‌تر و موقعيّت بهتر. ولى اينها همه مصداق همان مورد اوّل است.
-⬅️ در هنگام نبرد، #فرار از جنگ جايز نيست. إِذٰا لَقِيتُمُ ... فَلاٰ تُوَلُّوهُمُ
فراريان از جبهه، مورد خشم و غضب خدا قرار دارند، :
⬅️- عقب‌نشينى تاكتيكى، اشكال ندارد. «مُتَحَرِّفاً»
⬅️ - جايگاه فراريان از جهاد و غضب‌شدگان الهى، جهنّم است. «مَأْوٰاهُ جَهَنَّمُ» (در واقع كسى كه از جهاد فرار مى‌كند، به دنبال مأمن و پناهگاهى است، امّا پناهگاهى جز آتش جهنّم نمى‌يابد.)
⬅️ - فرار از جنگ، هم ذلّت دنيوى دارد، «بٰاءَ بِغَضَبٍ» هم عذاب اخروى، «مَأْوٰاهُ جَهَنَّمُ» و فراريان عاقبتى بد در پيش دارند. «بِئْسَ اَلْمَصِيرُ»
📚تفسیر نور
❇ #فقها فتوا داده‌اند كه #فرار از جنگ حرام است، مگرآنكه تعداد ارتش دشمن بيش از دو برابر تعداد ارتش مسلمانان باشد.
👈 به نظر ما، فقها در اين مورد نه مى‌توانند به وجوب مقاومت در ميدان جنگ فتوا دهند و نه به روا بودن فرار از آن و اين امر، بايد به دست فرمانده امين و آگاه سپرده شود؛
زيرا او مسئول جنگ است و نه فقها.
بنابراين، تصميم دربارۀ وجوب مقاومت و يا فرار را بايد به وى واگذار كرد؛ زيرا او ممكن است مقاومت را صلاح بداند، باوجود اينكه تعداد سپاه دشمن سه برابر باشد و ممكن است وجوب فرار و عقب‌نشينى از صحنۀ جنگ را صلاح بداند، على‌رغم اين كه تعداد سپاه مسلمانان چند برابر دشمن باشد؛ زيرا در آن موقعيت، مقاومت كردن نوعى خودكشى محسوب مى‌شود.
به‌هرحال در همۀ وضعيت‌ها بايد برطبق نظر #فرمانده ميدان جنگ عمل كرد نه برطبق نظريۀ فقهايى كه بر بالش‌ها تكيه داده‌اند و #فتوا صادر مى‌كنند.
به‌علاوه، فتواى فقها در وقتى نافذ بود كه معيار قدرت و نيروهاى رزمى، كميّت بود نه كيفيت و تعداد ارتش بود نه سازوبرگ‌هاى كشنده و جهنّمى مدرن.
📚تفسیر کاشف- مرحوم مغنیه
|
|
|
|
|
|
رتبه: Advanced Member
گروه ها: Moderator, Administrators, member
تاریخ عضویت: 1390/03/24
ارسالها: 2,441
تشکرها: 4 بار
29 تشکر دریافتی در 29 ارسال
|
(تقييد اطلاقات دو طائفه از آيات) استثنای فرار مجاز از جنگ
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفًا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ ﴿۶۵﴾
اى پيامبر مؤمنان را به جهاد برانگيز اگر از [ميان] شما بيست تن شكيبا باشند بر دويست تن چيره مى شوند و اگر از شما يكصد تن باشند بر هزار تن از كافران پيروز مى گردند چرا كه آنان قومى اند كه نمى فهمند (۶۵)
الْآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفًا فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ صَابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوا أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ ﴿۶۶﴾ا
كنون خدا بر شما تخفيف داده و معلوم داشت كه در شما ضعفى هست پس اگر از [ميان] شما يكصد تن شكيبا باشند بر دويست تن پيروز گردند و اگر از شما هزار تن باشند به توفيق الهى بر دو هزار تن غلبه كنند و خدا با شكيبايان است (۶۶)
اين بخش از آيات سوره انفال (ایه 65)مقيد اطلاق يا مخصص عموم آياتي‌اند كه فرار از ظهر را تحريم مي‌كند
قبلاً در همين سورهٴ مباركهٴ «انفال» آيه شانزده فرار از ظهر را تحريم كرده بود فرمود: ﴿يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِذا لَقيتُمُ الَّذينَ كَفَرُوا زَحْفًا فَلا تُوَلُّوهُمُ اْلأَدْبارَ ٭ وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلاّ مُتَحَرِّفًا لِقِتالٍ أَوْ مُتَحَيِّزًا إِلي فِئَةٍ فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصيرُ﴾ اين آيه پانزده و شانزده سوره «انفال» فرار از ظهر در سپاه انبوه را تحريم كرده بود.
چه اينكه در همين سورهٴ مباركهٴ «انفال» كه بحثش قبلاً گذشت در آيه 45 ثبات و پايداري را واجب كرد فرمود: ﴿يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِذا لَقيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَ اذْكُرُوا اللّهَ كَثيرًا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ﴾
اطلاق اين آيات شامل مي‌شود يك نفر در برابر دو نفر سه نفر ده برابر بلكه بيشتر.
آيات محل بحث به منزله تقييد اطلاقات آن دو تا طايفه از آيات است
آنجا كه فرمود: ﴿إِذا لَقيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا﴾ مشخص كرده كه اگر آنها ده برابر شما هستند پايداري كنيد اما اگر بيش از ده برابر بودند پايداري بر شما واجب نيست.
يك وقتي آنها حمله مي‌كنند شما مي‌خواهيد دفاع بكنيد آن كه ديگر رقم رياضي در آن مطرح نيست تا زنده‌اي و نفس مي‌كشي نگاه مي‌كني ولو صد نفر بودند شما يك نفر آن يك بحث ديگري است.
يك وقت نه جنگ رسمي است و اعلام قبلي است و مانند آن .اگر جمعيت آنها ده برابر شما است به اين نبرد ادامه بدهيد بيشتر شد نه
در جريان جنگ بدر مخالفين تقريباً سه برابر مسلمين بودند آنها هزار نفر بودند مسلمانها سيصد و اندي بودند يك نفر در برابر سه نفر مقاومت مي‌كرد
اما حالا يك جنگي اتفاق افتاده باشد كه مشركين ده برابر مسلمين باشند قرآن تعرضي در اين جهت ندارد خب پس اين دو تا آيه مقيد اطلاقات آن دو طايفه‌اند.
تفسیر ایت الله جوادی املی
|
|
|
|
|
|
جهش به انجمن
شما مجاز به ارسال مطلب در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ارسال پاسخ در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به حذف مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ویرایش مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ایجاد نظر سنجی در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به رای دادن در این انجمن نمی باشید.
